Jolijn Monteiro

Kinderpsycholoog

Beschikbaar

Over Jolijn Monteiro

Jolijn Monteiro werkt sinds 2005 als psycholoog in Hapert en richt zich op gezinnen waar opvoedproblemen of relatiespanningen ontstaan. Ze kijkt niet alleen naar het kind, maar naar het hele plaatje: hoe ouders en kinderen elkaar beïnvloeden en welke patronen in de gezinsdynamiek een rol spelen. Haar aanpak is gericht op het vinden van de wortel van problemen. In plaats van alleen symptomen aan te pakken, gaat ze op zoek naar waar de moeilijkheden werkelijk vandaan komen. Ze helpt gezinnen inzien welke kwaliteiten en sterke punten ze al hebben en hoe ze die beter kunnen gebruiken. Jolijn Monteiro begon niet direct als psycholoog. Ze studeerde eerst Pabo en werkte een aantal jaren in het basisonderwijs, waaronder speciaal onderwijs. Daarna koos ze voor de psychologiestudie aan de Universiteit van Tilburg. Door die route heeft ze veel praktische ervaring met hoe kinderen zich gedragen en leren. Na haar studie heeft zij voortdurend bijgeschoold. Ze volgde opleiding in gezins- en relatietherapie, kinderontwikkeling en persoonlijke groei. Ook haar eigen leven als (pleeg)moeder van vier pubers geeft haar inzicht in wat opvoeding werkelijk betekent. Ze weet uit eigen ervaring hoe lastig het kan zijn om jezelf als ouder trouw te blijven. Aan het begin van iedere behandeling staat écht contact. Ze kijkt naar hoe ouders en kinderen met elkaar omgaan en wat ze elkaar geven. Het doel is dat iedereen in het gezin zichzelf kan zijn, zonder onnodig veel stress. Kinderen en ouders moeten groeien met vertrouwen in zichzelf. Veel ouders herkennen wat Jolijn beschrijft: je krijgt tips van overal, je twijfelt of je het goed doet, en je kind zit niet lekker in zijn vel. Daar helpt ze mee. Ze begeleidt gezinnen in Hapert en ook in het nabijgelegen Bladel. Haar praktijk werkt met verschillende methoden om de gezinsdynamiek beter te begrijpen en te verbeteren. De focus ligt altijd op wat al goed gaat, niet alleen op wat mis is. Ouders en kinderen leren hun valkuilen beter te herkennen en ermee om te gaan. Dat maakt dat gezinsleden zich sterker voelen en beter naar elkaar luisteren.